Για να συνεχίσετε στην ιστοσελίδα Γερολυμάτος πατήστε εδώ.

ΚΛΙΝΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΕΝΟΣ ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΟΥ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΟΣ,
ΤΗΣ ΚΑΡΠΡΟΦΕΝΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΕΛΟΞΙΚΑΜΗΣ
ΣΤΗΝ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΚΥΛΩΝ ΜΕ ΟΣΤΕΟΑΡΘΡΙΤΙΔΑ.

Veterinary Record (March 15, 2003)
152, 323-329
M. Moreau, BSc, MSc
J. Dupuis, DMV, MSc,
Dip ACVS,
N.H. Bonneau, DMV, MSc Department of Clinical Sciences
M. Desnoyers, DMV, MSc, Dip ACVP, Department of Pathology and Microbiology, Faculty of Veterinary Medicine,
University of Montreal,
3200 Sicotte, P.O. Box 5000
St-Hyacinthe Quebec, Canada J2S7C6

Το κείμενο που θα ακολουθήσει αποτελεί περιγραφή των βασικών σημείων Συγκριτικής Μελέτης αξιολόγησης διαφόρων σκευασμάτων στη θεραπευτική αντιμετώπιση της Οστεοαρθρίτιδας σε σκύλους. Προηγουμένως όμως κρίθηκε σκόπιμο να γίνει μία μικρή αναφορά στην πάθηση της Οστεοαρθρίτιδας.

Η Οστεοαρθρίτιδα είναι μία αργά εξελισσόμενη νόσος στην οποία παρατηρείται μείωση στο ρυθμό σύνθεσης του αρθρικού χόνδρου που μπορεί να οδηγήσει στην πλήρη καταστροφή αυτού και χαρακτηρίζεται από προοδευτική ανάπτυξη πόνου της προσβεβλημένης άρθρωσης, δυσκαμψία και ελάττωση της κινητικότητας της.

Είναι η πιο συχνή νόσος του μυοσκελετικού συστήματος και αφορά κυρίως ηλικιωμένους σκύλους με πιο συχνά προσβαλλόμενες αρθρώσεις εκείνες του γονάτου, του ισχίου και του αγκώνα.

Υπάρχουν αρκετοί παράγοντες που προδιαθέτουν την ανάπτυξη της Οστεοαρθρίτιδας όπως η γενετική προδιάθεση των ζώων, προηγούμενο τραύμα ή φλεγμονώδης διεργασία της άρθρωσης, η βαριά άσκηση, το αυξημένο σωματικό βάρος και διάφορες βιοχημικές και μεταβολικές διαταραχές.

Η νόσος αρχίζει με προοδευτική εκφύλιση και καταστροφή του αρθρικού χόνδρου, ακολούθως προσβάλλεται το υποκείμενο οστό, οι παρακείμενοι ιστοί και ο αρθρικός υμένας. Με την καταστροφή του αρθρικού χόνδρου το υποκείμενο οστό υφίσταται μεγαλύτερη πίεση και αρχίζει σκλήρυνση και σχηματισμός κύστεων. Στη συνέχεια αρχίζει η παραγωγή νέου οστού στις παρυφές του αρθρικού χόνδρου με αποτέλεσμα το σχηματισμό οστεοφύτων.

Η χρόνια καταστροφή του χόνδρου έχει σαν αποτέλεσμα θραύσματα χόνδρου να «πέφτουν» στο αρθρικό υγρό και να αρχίζει μια φλεγμονώδης διεργασία του αρθρικού υμένα.

Μολονότι δεν υπάρχει ριζική θεραπεία για την Οστεοαρθρίτιδα η θεραπεία μπορεί να βοηθήσει στον περιορισμό του πόνου, να διατηρήσει ή και να βελτιώσει την κινητικότητα της άρθρωσης και να περιορίσει τη λειτουργική ανικανότητα.

ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ (Veterinary Record 2003)

Σκοπός της παρούσας Μελέτης ήταν να αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα, την ανεκτικότητα και την ευκολία στην χορήγηση της Μελοξικάμης (Μ.Σ.Α.Φ.), της Καρπροφένης (Μ.Σ.Α.Φ.) και του διατροφικού σκευάσματος CS-G-M (γλυκοζαμίνη υδροχλωρική, θειϊκή χονδροϊτίνη, ασκορβικό μαγγάνιο) ώστε να προσδιοριστεί η καλύτερη θεραπευτική αγωγή σε σκύλους με Οστεοαρθρίτιδα.

Η διάρκεια θεραπείας ήταν 60 ημέρες και τα αποτελέσματα από τη Μελέτη αξιολογήθηκαν με τρεις τρόπους:
Α) Με βάση την Υποκειμενική εκτίμηση των ιδιοκτητών των ζώων που συμμετείχαν στη μελέτη.
Β) Με βάση την Υποκειμενική εκτίμηση των ορθοπεδικών κτηνιάτρων που εξέτασαν κλινικά τα ζώα.
Γ) Με βάση την Αντικειμενική ανάλυση της κίνησης των σκύλων που συμμετείχαν.

ΕΠΙΛΟΓΗ ΑΣΘΕΝΩΝ ΖΩΩΝ

Οι σκύλοι για να συμμετάσχουν στη μελέτη θα έπρεπε να ζυγίζουν πάνω από 20 kg και να είναι σε ηλικία μεγαλύτερη των 18 μηνών.

Θα έπρεπε να έχουν ακτινογραφική απόδειξη Οστεοαρθρίτιδας σ’ ένα ή δύο αγκώνες, σ’ ένα ή δύο γόνατα και σ’ ένα ή δύο ισχία. Επιπλέον θα έπρεπε να πάσχουν από διαπιστωμένη – μετά από πλήρη ορθοπεδική εξέταση - χωλότητα η οποία αναφερόταν από τον ιδιοκτήτη ως μόνιμη και χρόνια.

Σκύλοι με ανωμαλίες της κίνησης που αφορούσαν και τα μπρός και τα πίσω άκρα απορρίπτονταν από τη μελέτη και μόνο σκύλοι με κλινικά συμπτώματα Οστεοαρθρίτιδας των αγκώνων ή των ισχίων ή των γονάτων συμπεριελήφθησαν.

Απορρίφθηκαν από τη Μελέτη και ζώα με ρήξη χιαστών συνδέσμων εκτός και εάν είχαν χειρουργηθεί για τη ρήξη αυτή το λιγότερο πριν από ένα χρόνο ή είχε διαγνωστεί η ρήξη για περισσότερο από πριν ένα χρόνο χωρίς να έχουν χειρουργηθεί και χωρίς τα ζώα να παρουσιάζουν αστάθεια (συρταρωτή κίνηση) όταν εξετάσθηκαν.

Κατά τη διάρκεια της Μελέτης απαγορευόταν κάποια άλλη θεραπεία για την Οστεοαρθρίτιδα, όπως επίσης για ζώα που προηγουμένως έπαιρναν κάποια θεραπεία για την Οστεοαρθρίτιδα, τηρήθηκαν αυστηρά ανάλογα με την περίπτωση χρόνοι διακοπής της θεραπείας αυτής πριν να ξεκινήσει η θεραπευτική αγωγή που αξιολογήθηκε στην παρούσα Μελέτη.

Επιπλέον ζώα σε εγκυμοσύνη, ζώα με υπερευαισθησία στα Μ.Σ.Α.Φ., ζώα με νευρολογικά ή μυοσκελετικά προβλήματα ξένα προς την Οστεοαρθρίτιδα καθώς και ζώα που είχαν ορθοπεδικό χειρουργείο μέσα στον προηγούμενο χρόνο εξαιρέθηκαν από τη Μελέτη.

Ο αριθμός των σκύλων που συμμετείχαν στη Μελέτη ήταν 71 ζώα. Τα 15 από αυτά έπασχαν από Οστεοαρθρίτιδα του αγκώνα, τα 27 από Οστεοαρθρίτιδα των ισχίων και τα 29 από Οστεοαρθρίτιδα του γονάτου. Η ηλικία κυμαινόταν από 18 έως 144 μήνες (Μ.Ο. 68 μήνες) και το μέσο βάρος 38Kg. Τα 58 ζώα ανήκαν σε καθαρόαιμες φυλές.

Οι σκύλοι που συμμετείχαν επιλέχθηκαν είτε μέσα από το Ιατρικό αρχείο του Πανεπιστημιακού Κτηνιατρικού Νοσοκομείου του Μόντρεαλ είτε μέσω διαφημίσεων σε εφημερίδες.

Στη Μελέτη συμμετείχε και ένα συγκριτικό γκρούπ αποτελούμενο από 10 υγιή, ύστερα από πλήρη ορθοπεδικό-νευρολογικό και ακτινολογικό έλεγχο, ζώα.

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΜΕΛΕΤΗΣ

Το ερευνητικό πρωτόκολλο για τη Μελέτη εγκρίθηκε από το Animal Care and Use Committee of the University de Montreal και ήταν σύμφωνο με τα πρότυπα του Canadian Council for Animal Care.

Όταν οι ιδιοκτήτες και οι σκύλοι τους έφθασαν στο Πανεπιστημιακό Κτηνιατρικό Νοσοκομείο ζητήθηκε από τους ιδιοκτήτες να συμπληρώσουν το ειδικό ερωτηματολόγιο της Μελέτης με τη δική τους υποκειμενική εκτίμηση σχετικά με την κλινική κατάσταση των ζώων τους (Score System).

Οι σκύλοι ζυγίστηκαν και η κίνηση τους αναλύθηκε αντικειμενικά με την μέθοδο της μέτρησης των τιμών των G.R.F. (Ground Reaction Forces). Ακολούθησε οπτική και πλήρης ορθοπεδική κλινική εξέταση των σκύλων από ειδικό κτηνίατρο.

Οι ορθοπεδικοί κτηνίατροι που εξέτασαν τα ζώα δεν ήταν γνώστες των τιμών των G.R.F. ούτε είχαν καμία επαφή με τους ιδιοκτήτες των σκύλων καθώς επίσης δεν ήξεραν ποια θεραπεία δίνονταν σε κάθε περίπτωση.

Από τους ορθοπεδικούς κτηνιάτρους συμπληρώθηκε ειδική βαθμολογία για κάθε ζώο η οποία αναφερόταν στην υπεύθυνη για τα κλινικά συμπτώματα και τη χωλότητα άρθρωση. Αυτή η βαθμολογία αποτέλεσε το πρώτο μέρος της υποκειμενικής εκτίμησης των ορθοπεδικών κτηνιάτρων (Score System).

Κατά την έναρξη της Μελέτης εκτιμήθηκαν ακτινολογικά οι αρθρώσεις του αγκώνα, του γονάτου και των ισχίων για όλα τα ζώα. Επιπλέον καταγράφηκε ο βαθμός της Οστεοαρθρίτιδας για κάθε πάσχουσα άρθρωση με βάση ειδικά κριτήρια μετά την ακτινογραφική εξέταση της άρθρωσης.

Κατά την έναρξη και κατά την διάρκεια της Μελέτης πάρθηκαν δείγματα αίματος με σκοπό τον έλεγχο της διακύμανσης όλων των απαραίτητων αιματολογικών και βιοχημικών παραμέτρων,όπως επίσης ελέγχθηκαν τα κόπρανα των σκύλων για την παρουσία αίματος ή ίχνη αίματος σε αυτά.

Οι σκύλοι χωρίστηκαν σε 4 ομάδες ανάλογα με το είδος της θεραπείας τους. Η ένταξη του κάθε ζώου στην κάθε ομάδα καθορίστηκε τυχαία μέσω κομπιούτερ.

Η ομάδα θεραπείας No 1 περιελάμβανε 19 σκύλους οι οποίοι πήραν για 60 ημέρες κάψουλες του διατροφικού CS-G-M (CosequinDS, Nutramax Laboratories) ανάλογα με το βάρος τους, ως εξής:

Σκύλοι με Σ.Β. 20 έως 45Kg ελάμβαναν 2 κάψουλες το πρωί και 1 το βράδυ από το στόμα για τις πρώτες 30 ημέρες και μετά 1 κάψουλα κάθε 12 ώρες για τις επόμενες 30 ημέρες.

Σκύλοι με Σ.Β. > 45Kg ελάμβαναν 2 κάψουλες κάθε 12 ώρες για 30 ημέρες και 2 κάψουλες το πρωί και 1 κάψουλα το βράδυ για τις επόμενες 30 ημέρες (Περιεχόμενο κάθε κάψουλας: 500mg υδροχλωρικής γλυκοζαμίνης, 400mg θειϊκής χονδροϊτίνης και 75mg ασκορβικό μαγγάνιο).

Η ομάδα θεραπείας Νο 2 περιελάμβανε 17 σκύλους οι οποίοι ελάμβαναν 2,2mg/ Kg Σ.Β. Carprofen (Rimadyl, Pfizer) από το στόμα κάθε 12 ώρες για 60 ημέρες.

Η ομάδα θεραπείας Νο 3 περιελάμβανε 17 σκύλους οι οποίοι ελάμβαναν 0,2mg/Kg Σ.Β. Meloxicam (Metacam, Boehringer Ingelheim) από το στόμα την πρώτη ημέρα και 0,1mg/Kg Σ.Β./24h από το στόμα για τις επόμενες 59 ημέρες.

Η ομάδα θεραπείας Νο 4 περιελάμβανε 18 σκύλους οι οποίοι ελάμβαναν εικονικό φάρμακο (placebo) Meloxicam με τον ίδιο τρόπο όπως η Ομάδα θεραπείας Νο 3 αλλά για 30 ημέρες.

Στις μέρες «30» και «60» της θεραπείας ζητήθηκε από τους ιδιοκτήτες να φέρουν τους σκύλους τους για 2η και 3η κλινική και εργαστηριακή ορθοπεδική εξέταση αντίστοιχα (Υποκειμενική εκτίμηση των ορθοπεδικών κτηνιάτρων και Αντικειμενική ανάλυση της κίνησης) στην Πανεπιστημιακή Κλινική. Επίσης τους ζητήθηκε να συμπληρώσουν ένα πλήρες ερωτηματολόγιο σχετικά με την κλινική εικόνα που παρουσίαζαν τα ζώα τους και πως εκτιμούσαν αυτήν την κλινική εικόνα (Υποκειμενική εκτίμηση των ιδιοκτητών).

ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

Η Αντικειμενική ανάλυση της κίνησης των σκύλων στηρίχτηκε στη μέτρηση και αξιολόγηση των τιμών των G.R.F. (Ground Reaction Forces) για κάθε ζώο ξεχωριστά. Η μέτρηση των τιμών των G.R.F. είναι μια μέθοδος που αξιολογεί την λειτουργικότητα μιας συγκεκριμένης άρθρωσης, μέσω της εκτίμησης των δυνάμεων που αναπτύσσονται μεταξύ του αντίστοιχου άκρου στο οποίο ανήκει η άρθρωση και του εδάφους, κατά την διάρκεια του διασκελισμού του ζώου.

Οι μετρήσεις των τιμών των G.R.F. στην παρούσα μελέτη έγιναν με την βοήθεια ειδικού βιο-μηχανικού δίσκου (ιμάντα) μέτρησης δύναμης ο οποίος ήταν στερεωμένος σταθερά στο επίπεδο του εδάφους και ήταν συνδεδεμένος με ειδικό πρόγραμμα κομπιούτερ. Πάνω στον δίσκο αυτό οι σκύλοι υποχρεώνονταν να τρέξουν για ορισμένο χρονικό διάστημα με σκοπό τη μέτρηση των κάθετων και κρανιοραχιαίων G.R.F. για κάθε άρθρωση.

Πάρθηκαν και αναλύθηκαν τα αποτελέσματα από 5 αξιόπιστες δοκιμές τουλάχιστον για κάθε άρθρωση. Ανάλογη διαδικασία έγινε στο γκρούπ κοντρόλ από υγιή ζώα ώστε να οριστούν οι φυσιολογικές τιμές των G.R.F.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

Στο 92% των περιπτώσεων οι ιδιοκτήτες ανέφεραν ότι ήταν εύκολο να χορηγήσουν τα υγρά εναιωρήματα (Μελοξικάμη και εικονικό φάρμακο: placebo) καθώς και τις ταμπλέτες ή κάψουλες (Καρπροφένη, CS-G-M). Επίσης δεν υπήρξαν αιματολογικές διαταραχές στα ζώα που συμμετείχαν στην Μελέτη όπως αυτό φάνηκε από την εξέταση των δειγμάτων αίματος που έγινε κατά την διάρκεια και στο τέλος της Μελέτης, ούτε υπήρχαν ίχνη αίματος στα κόπρανα ύστερα από τις εξετάσεις που έγιναν.

Τρεις σκύλοι δεν ολοκλήρωσαν την μελέτη.
Ένα εντεκάχρονο Labrador retriever από την ομάδα του εικονικού φαρμάκου παρουσίασε Μεγαοισοφάγο ο οποίος οφειλόταν τελικά όπως διαγνώστηκε σε Μυασθένεια Gravis. Έγινε ευθανασία στο ζώο αυτό ύστερα από αίτηση του ιδιοκτήτη του.

Ένα δεκάχρονο Boxer από την ομάδα της Μελοξικάμης άρχισε εμέτους 10 ημέρες μετά την έναρξη της θεραπείας του και ο ιδιοκτήτης του το απέσυρε από την Μελέτη.

Ένα τριών χρονών Labrador retriever από την ομάδα της Καρπροφένης παρουσίασε ανορεξία, ληθαργικότητα, ίκτερο και εμέτους. Η Αλανινοτρανσφεράση (γλουταμινική πυροσταφυλική τρανσαμινάση) του αυξήθηκε κατά 31,4 φορές και η Αλκαλική Φωσφατάση του κατά 4,4 φορές. Διαγνώστηκε Τοξική Ιδιοσυγκρασιακή Ηπατίτιδα η οποία οφειλόταν στην λήψη της Καρπροφένης. Του έγινε επείγουσα θεραπεία (αφού διακόπηκε η αγωγή με Καρπροφένη) για 10 ημέρες και τελικά το ζώο επέζησε.

Κατά την έναρξη της Μελέτης η μέση ηλικία, το βάρος, οι τιμές των G.R.F. για τα προσβεβλημένα άκρα καθώς και τα ακτινογραφικά ευρήματα όπως και οι υποκειμενικές βαθμολογήσεις ήταν όμοιες για τους σκύλους και των τεσσάρων ομάδων.

ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΙΣ ΤΙΜΕΣ ΤΩΝ G.R.F.

Οι τιμές των G.R.F. των σκύλων με Οστεοαρθρίτιδα συγκρίθηκαν με εκείνες των 10 υγιών σκύλων της ομάδας κοντρόλ.

Οι σκύλοι που έλαβαν εικονικό φάρμακο (placebo) για 30 ημέρες δεν έδειξαν καμία αξιοσημείωτη ανταπόκριση όπως αυτό φάνηκε από τις υποκειμενικές εκτιμήσεις των ορθοπεδικών κτηνιάτρων και των ιδιοκτητών των σκύλων καθώς και από την Αντικειμενική ανάλυση της κίνησης των σκύλων.

Το αποτέλεσμα αυτό επικυρώνει και καθιστά ακόμα πιο αξιόπιστες τις συγκρίσεις που έγιναν μεταξύ των ομάδων θεραπείας κατά την διάρκεια της Μελέτης.

Οι σκύλοι που έλαβαν ως θεραπεία το Διατροφικό σκεύασμα CS-G-M δεν έδειξαν αξιοσημείωτη ανταπόκριση όπως φάνηκε και από τις υποκειμενικές εκτιμήσεις των ορθοπεδικών κτηνιάτρων και ιδιοκτητών και από την Αντικειμενική ανάλυση της κίνησής των.

Η ομάδα των σκύλων που έλαβαν Καρπροφένη έδειξε αξιοσημείωτη ανταπόκριση ύστερα από 60 ημέρες θεραπείας στις τιμές των G.R.F. (Αντικειμενική ανάλυση της κίνησης) παρ’ όλο που καμία από αυτές τις τιμές δεν επανήλθε στα απολύτως φυσιολογικά επίπεδα.

Επιπλέον η παραπάνω ομάδα έδειξε αξιοσημείωτη ανταπόκριση σύμφωνα με την υποκειμενική εκτίμηση των ορθοπεδικών κτηνιάτρων ενώ σύμφωνα με την υποκειμενική εκτίμηση των ιδιοκτητών των ζώων δεν έδειξε αξιοσημείωτη ανταπόκριση ύστερα από 60 ημέρες θεραπείας .

Η ομάδα των σκύλων που έλαβε σαν θεραπεία Μελοξικάμη έδειξε αξιοσημείωτη ανταπόκριση ύστερα από 60 ημέρες θεραπείας στις τιμές των G.R.F. (Αντικειμενική ανάλυση της κίνησης) με επιστροφή μάλιστα σε μερικές από αυτές στο φυσιολογικό τους επίπεδο (τιμές των κρανιοραχιαίων G.R.F. για την άρθρωση του γονάτου). Επίσης η ομάδα αυτή έδειξε αξιοσημείωτη ανταπόκριση ύστερα από 30 ημέρες θεραπείας, σύμφωνα με την υποκειμενική εκτίμηση των ορθοπεδικών κτηνιάτρων καθώς και σύμφωνα με την υποκειμενική εκτίμηση των ιδιοκτητών των σκύλων.

ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Η μέθοδος της Ανάλυσης της κίνησης των σκύλων με βάση την μέτρηση των τιμών των G.R.F. αποτελεί μία αντικειμενική και ποσοτική αξιολόγηση των δυνάμεων που ασκούνται μεταξύ του ποδιού και του εδάφους κατά την διάρκεια της κίνησης των. Έχει δε χρησιμοποιηθεί ευρύτατα με σκοπό: να αξιολογηθεί η πορεία ύστερα από χειρουργικές επεμβάσεις (Dupuis and others 1994), να αξιολογηθούν τα αποτελέσματα από τη δράση διαφόρων φαρμακευτικών ουσιών (Budsberg and others 1999), να ερευνηθούν διαφορές στην κίνηση μεταξύ διάφορων φυλών σκύλων (Bertram and others 2000).

Σε αυτή τη Μελέτη δύο ΜΣΑΦ με διαφορετική μοριακή δομή (Μελοξικάμη-Καρπροφένη) και ένα διατροφικό συμπλήρωμα (CS-G-M) αξιολογήθηκαν κατά την διάρκεια συμπτωματικής θεραπείας σκύλων με Οστεοαρθρίτιδα συγκρινόμενα μάλιστα με ένα γκρουπ σκύλων κοντρόλ που έλαβαν εικονικό φάρμακο (placebo).

Σύμφωνα με την υποκειμενική εκτίμηση των ιδιοκτητών των ζώων δεν παρατηρήθηκε αξιοσημείωτη ανταπόκριση τόσο με το σκεύασμα CS-G-M όσο και με την Καρπροφένη κατά την διάρκεια των 60 ημερών θεραπείας με αυτά.

Η συνιστώμενη θεραπευτική δόση του CS-G-M πιθανόν να είναι ανεπαρκής ώστε να προσφέρει κλινική βελτίωση. Μεγαλύτερες δόσεις ή μετατροπή στην αναλογία των συστατικών του πιθανώς να βοηθήσει να γίνει το σκεύασμα πιο αποτελεσματικό σε σκύλους με ελαφρότερες μορφές Οστεοαρθρίτιδας.

Οι σκύλοι ωστόσο που πήραν ως αγωγή Μελοξικάμη παρουσίασαν αξιοσημείωτη βελτίωση σύμφωνα με την υποκειμενική εκτίμηση των ιδιοκτητών τους. Η Μελοξικάμη έδειξε σύμφωνα με τους ιδιοκτήτες των ζώων να ανακουφίζει τους σκύλους από τα συμπτώματα της Οστεοαρθρίτιδας και να επιτρέπει σε αυτούς να ξαναρχίσουν τις φυσιολογικές τους καθημερινές δραστηριότητες.

Η υποκειμενική εκτίμηση των Ορθοπεδικών κτηνιάτρων έδειξε ότι υπήρξαν βελτιώσεις και με τα δύο Μ.Σ.Α.Φ. 30 ημέρες θεραπείας ήταν ικανοποιητικές στο να βελτιώσουν την κίνηση των σκύλων και να μειώσουν τα συμπτώματα από την Οστεοαρθρίτιδα.

Σύμφωνα με την Αντικειμενική Ανάλυση της κίνησης και τα δύο Μ.Σ.Α.Φ. βελτίωσαν τις τιμές των G.R.F. των σκύλων με Οστεοαρθρίτιδα καθώς και την κίνησή τους. Ωστόσο μόνο με την Μελοξικάμη επανήλθαν κάποιες από αυτές τις τιμές στα απολύτως φυσιολογικά επίπεδα και συγκεκριμένα οι τιμές των κρανιοραχιαίων G.R.F. που αφορούσαν σκύλους με Οστεοαρθρίτιδα του γονάτου (οι κρανιοραχιαίες G.R.F. δίνουν πληροφορίες για την κίνηση των σκύλων όταν αυτοί αναγκάζονται να επιταγχύνουν ή να επιβραδύνουν απότομα την κίνησή τους).

Από την Μελέτη αυτή φαίνεται ότι η Μελοξικάμη θα μπορούσε να θεραπεύσει και ακόμα σοβαρότερες μορφές Οστεοαρθρίτιδας και ότι γενικά αποτελεί την κατάλληλη θεραπευτική αγωγή για μέτριες και σοβαρές μορφές Οστεοαρθρίτιδας. Και αυτό γιατί προσφέρει αποτελεσματική δράση στο να βελτιώνει την κίνηση των σκύλων καθώς και την ικανότητα τους να ζουν μια φυσιολογική ζωή χωρίς να παρουσιάζονται ανεπιθύμητες ενέργειες κατά την διάρκεια της θεραπείας τους με τη συγκεκριμένη ουσία.